öğütülmüş acılarım var
acı da neyse
ya da ne kadarını
anlatabilirim ki ‘acı’
anlatamam..
anlatılmaz acılarım var demeliydim
çok sıradan
ama benim için o kadar da yoğun
bırakmak isteyip de bırakamadığım
bir de ‘mutluluk rollerim’ var
ezberlediğim
ara ara aşk bültenleri
üç beş uçuk kaçık sohbet
gece dönüşlerim var
sabah yeniden uyanışlarım
yalan kahkahalarım
riyakar dostluklarım.
sessiz göz temaslarım var tehlikeli
küfredercesine zoraki selamlarım
bir evim,kimine göre bir gelecek
bir lokma simide muhtaç
bunu oyun sanan
bir martı gibi
bir vapurun ardından bakışlarım var…
bir eski sokak lambası gibi soğukta kalışlarım
her içişimde bir daha içmeyeceğim diyen pişmanlıklarım
ismi bende saklı
gönderdiğim şarkılarım
yerleri başka kişileri başka
yitip giden hayallerim
yanı başında ,üzerine vurup duran dalgalardan,
denizi fark edemeyecek kadar saf,
bir kum tanesi olduğumu hissedişlerim var
kıskanışlarım, sevişlerim,yalan hikayelerim
ve şimdi de bir paket sigaram var
eski kıştan kalma bir soba gibi
kül dolu bir geçmişim
nadasa bırakılmış topraklarım
ağlasam da
içimde hep gülümseyen
bir çocuğum var
onun hatırına
katlanılmışlık denen oyunum
son defa
son defa oynuyorum…
|
